NECTON

Der Weg ist das Ziel

 

 

home

 

 

 

 

Bericht ontvangen op donderdag 22 oktober:

Zo dicht al bij huis; nog een kleine 500 mijl en dat is vergeleken met de enorme afstanden over de pool niets. Even lijkt het erop dat we zo naar de overkant kunnen en dan misschien eerst naar Helgoland? Om op 31 oktober in Groningen te komen hebben we nog bijna 2 weken. Eerder aankomen is voor de mensen die bij de aankomst er bij willen zijn niet leuk en daarom langzaam aan. Langzaam o.k. maar een week op Borkum liggen daar wordt je ook niet wild van.
Het pakt anders uit. De windvoorspellingen geven een ander scenario. Telkens zijn er 2 goede dagen met wind en daarna draait de wind weer helemaal tegen. We hebben voor de oversteek goed 3 dagen nodig en om vanaf de derde dag tegen windkracht 7 in te beuken is ook niet een aanlokkelijk vooruitzicht. Hoe rustig het weer ook bij aankomst op de Orkney’s was; helemaal herfstig is het nu inclusief pittige stormwinden. Het hoort een beetje bij oktober en gelukkig heb ik de overtocht ruim gepland. Ook Frans Bijma kijkt mee en kan net als ik geen goede passage vinden. Dan het roer maar om en eerst de Engelse kust volgen. De oversteek naar Nederland wordt dan kleiner en dus gemakkelijker te maken.
Woensdag kunnen we de oversteek naar Wick maken en dan hebben we de moeilijke passage van de Pentland Firth maar gehad. Daarna 2 dagen storm en dan weer verder.
Op dinsdagavond gaan we fish and chips eten in de pub. nieuwe crew chips and Scottish FishMet een pint bier erbij zijn we helemaal Engels. De serveerster is helemaal verbolgen als ik de vis Engels noem; “it is Scottish Fish” roept ze snibbig. Oeps, even kwijt hoe gevoelig dat hier ligt. De omstanders lachen er net als wij er graag over mee. Wel is de vis erg lekker en we eten met smaak.
We bereiden de tocht zo goed als mogelijk voor en de nieuwe pomponderdelen voor BB motor die Jurjen heeft meegenomen passen en doen wat ze moeten doen. Het euvel van weglopend water uit de wierpot lijkt verleden tijd. Eind van de ochtend gooien we los en varen de haven van Stromness uit. We zijn nog maar net buiten of het begint hard te waaien. Een volle 7 en dat is even schrikken. Het blijkt vooral de valwind van het eiland Hoy te zijn. Hoy met bijna 300m hoge heuvels vangt eerst de westenwind van de oceaan en aan de binnenkant raast de wind naar beneden. Als we wat verder de Scapa Flow opvaren, neemt de straffe wind af en varen we met een rustig windje en met een beetje stroom mee naar buiten. Dan zetten we koers zuid en laten de Orkney’s achter ons. We varen nu in de Pentland Firth waar het wel 7 mijl kan stromen. De golven zijn hier zeer berucht. Gelukkig heb ik het goed uitgerekend en varen we aan het begin van het tij naar de overkant. Mooi met een beetje stroom mee.
Helaas krimpt de wind weer naar het zuiden en moeten we op de motor er vrijwel tegenin. Snel komen er vrij steile golven waar de Necton zich niets van aantrekt. Wonderlijk is het toch dat dit schip gewoon door vaart bij golfslag. De meeste zeilboten liggen na 2 golven stil om daarna met moeite weer snelheid op te bouwen. Wij knallen gewoon door. Dit alles omdat de boeg erg scherp is en ze daarmee de golven gewoonweg splijt.
We zien de beruchte Skerries; rotsen met een vuurtoren erop die schepen in het donker de weg moeten wijzen. Ze liggen midden in het vaarwater en hebben al een hoge tol gevraagd. Met onze kaartplotter is het vrij simpel en dan passeren we Duncansbyhead. Het einde van het vasteland van Engeland/Schotland. Daarna nog een 13 mijl langs de steile kusten dan draaien we de mooie natuurlijke baai van Wick binnen. De ingang van de haven is 90 graden haaks op aanloopkoers en we draaien hard bakboord uit tussen de smalle havenhoofden door. Stuurboorduit is een nieuwe Marina aangelegd. Anne en ik kropen hier in 2006 nog langs touwen aan boord; nu liggen er comfortabele drijfsteigers. We knopen vast en daarmee is de kop van deze etappe er af. Een moeilijk stukje is gedaan. Vannacht om 03.00u wordt windkracht 9 verwacht. Wij liggen goed vast en bereiden een eenvoudige en voedzame maaltijd. Laat de wind maar komen. Zaterdag kunnen we hopelijk verder. 

Bericht ontvangen op zondag 25 oktober:

We vertrekken zoals gepland zeer vroeg op zaterdag morgen 24 oktober. De vissersboot die gisteren al aas aan boord bracht vertrekt net voor ons aan. Harde werkers voor een schamel loon, want Gep heeft gezien wat ze zaterdag aan land brachten en dat was niet veel.
We hebben  gisteren voorbereidend werk gedaan en kunnen daarom nu snel weg. Stikdonker is het nog en vrijwel windstil en het regent.  Voorzichtig schuiven we tussen de kleine pier-hoofden door en eenmaal buiten het voorgrootzeil erbij. We varen achter het vissersscheepje langs en zetten dan koers zuid. De wind is volgens voorspeling naar West gedraaid, maar doet nog niet echt mee. De eerste uren daarom met een rustig gangetje op de motor.
Gedrieën staan we buiten en zien het allereerste licht. Heel langzaam tekent zich weer een horizon af en langzaam worden de contouren scherper. We verwonderen ons weer over de schoonheid van de wereld. De regen doet daar niets aan af. Nog onder  land met het laatste bereik van de telefoon zingen we in de vroegte gedrieën Jurjens vriendin Daniëlle voor haar verjaardag toe.
Ik meld me bij Aberdeen Coast Guard, maar die hebben moeite om ons op deze nog grote afstand te verstaan. Als we dichterbij komen zal ik het nog eens proberen. Wel weten ze dat we vanaf Wick onderweg zijn naar het zuiden. De wind neemt gestaag toe en in de loop van de ochtend zeilen we weer. We houden voorlopig een koers naar de kust van Peterhead aan en steken de Moray Firth over. Als we in het stukje boven Aberdeen bij Peterhead komen, zeilen we even in de lij van land. De wind is toegenomen tot een straffe 6 en de golven bouwen navenant op. Best even lekker om alleen maar snel te gaan zonder de golven. Bij Peterhead meld ik me weer bij de kustwacht en glashelder komt het nu door. Ze begrijpen onze koers niet helemaal. Waarom stuur je nu zuid als je naar Helgoland moet? Ik probeer het uit te leggen en de dame geeft het op. Destination Helgoland en dat is het.
De wind wordt steeds harder en op de avondwacht van Gep lopen we ruim 9 knopen. Vaker zien we 9,6 staan dan 9,2 en we maken veel mijlen. In de avond houdt het op met regenen en de wolken breken open. Een volle maan staat recht voor ons. Gep blijft buiten en vaart ogenschijnlijk recht op de maan af. Spuitend door het water krijgt hij geen genoeg van het kijken naar de Necton die lijkt op een baan van licht af te varen. Jurjen maakt in het geweld een pasta klaar die met smaak verorberd wordt. Omdat de windverwachting nog harder is, zet ik het laatste rif in het achter grootzeil. We varen nu met beide grootzeilen volledig dicht gereefd en beide fokken op. Vrijwel halve wind en dat wil natuurlijk wel vooruit. Ook in de nacht raak ik soms even de 10 knopen snelheid. De windmeter geeft een 27 knopen schijnbare wind met uitschieters naar 30. Windkracht 7 dus. Gelukkig niet lang want in de ochtend terug naar Bft. 6. De wind blijft mooi in het westen staan en wij zien de breedtegraden smelten: 58;57;56. Helgoland ligt op 54.10 NB en omdat de wind naar het zuiden zal draaien, willen we zover als mogelijk naar het zuiden. Straks kunnen we met de zuidenwind meebuigen en nog steeds met halve wind varen.
Jurjen klokt om 06.00u de eerste gevaren dag een afstand van 166 mijl; dat inclusief het rustig motorren in het begin. Om 12.00u klok ik 180 afgelegde zeemijlen in 24 uur. Geen record; wel een super afstand.
Om 07.19u gaat Jurjen door de 0 meridiaan. Vanaf de Aleoeten heb ik op Westerlengte gevaren; nu zijn we weer op Oosterlengte. Weer voelt het alsof we een beetje thuis komen.
Inmiddels zijn we over de helft. De wind is afgenomen tot een comfortabele Bft 4. Nog 232 mijl te gaan. Dinsdagmorgen hopen we op Helgoland aan te komen. All is well.

Filmpje Pentland Firth: 2015-10-22 21 12 51-Youtube  Necton in de Pentland Firth - annehesselinggmail.com - Gmail                    Filmpje Noord Atlantic:2015-10-22 21 14 09-Video Noord Atlanticna de storm - annehesselinggmail.com - Gmail

De wind waait ons in Wick om de oren. De windmeter geeft Bft NW 9 aan. Veilig in de haven  laten we hem lekker uitrazen . Morgen krimpt de wind naar het zuiden. De wind komt dan precies uit de richting waar we heen willen en ook dat laten we dus ook maar aan ons voorbij gaan. Zaterdagmorgen draait de wind naar het westen terug en dan gaan wij vroeg op pad. De wind verwachting na dit weekend wordt niet beter. Zondag even een oprisping van 30 knopen wind, verder naar Nederland een mooi bezeilde wind van ruim 20 knopen.
Als alles blijft zoals nu bekend, zullen we aanvankelijk een zuidelijker koers gaan sturen. Dit om begin volgende week als de wind naar het zuiden draait ook nog mooi door te kunnen zeilen.
Als de overtocht voorspoedig gaat, zijn we nog erg vroeg en gaan dan wellicht even bij Helgoland langs. Altijd een mooi punt om een reis te beginnen of te eindigen. Future will tell………….

Bericht ontvangen op dinsdag 27 oktober:

We varen over de Doggersbank. Opmerkelijk dit stuk ondiep water midden in de Noordzee. We komen nauwelijks schepen tegen. Het is hier gemiddeld slechts 20 meter diep.  Twintig meter diep is voor een supertanker te weinig; voor kleine schepen als wij  diep genoeg. Helaas voor ons draait de wind  door Zuid heen en gaat verder naar het Zuidoosten. Heel mooi als je van Helgoland weg wilt; voor ons nu een beetje te vroeg. We proberen zo veel mogelijk hoogte te houden. Gep friemelt er in de avondwacht nog 2 graden bij en hier moeten we het mee doen. Hoger aan de wind varen kost snelheid. Het laatste stukje waarschijnlijk de motor bij. Nu mooi getrimd, zeilen we op één oor met ruim 6 mijl richting Helgoland.
Als we de Doggersbank over zijn, bereiken we de internationale grens met Nederland. Dit stukje van de Noordzee behoort tot Nederland en ik vaar het op maandag 26 oktober om 03.00u binnen. Best raar om Nederland 3 jaar geleden achter me te laten met een zuidelijke koers en nu komen we vanuit het noorden terug. Bijna is de cirkel rond.
Eerst nog naar Helgoland. Helaas voor ons draait de wind van Zuid door naar het Zuidoosten en dat is er vrijwel recht tegenin.  Het was ook bijna een beetje te mooi. Alles zo goed kunnen bezeilen in de herfst. Als vanouds knallen we er nu weer tegenin. ZO Bft.5 en nog 100 mijl te gaan. Dat is nog een dagje afzien en een halve dag later aankomen dan aanvankelijk gedacht. We zijn niet van zout en als er niets veranderd blijven we bij plan Helgoland. Mocht het tegenzitten kunnen we in de loop van de nacht altijd nog afbuigen naar Borkum. Ook voor die bestemming moeten we nu eerst deze koers aanhouden en dus gaan we voort. Bonkend tegen de korte golven van de Noordzee in.De laatste 100 zeemijlen naar Helgoland zijn zwaar. De wind trekt aan tot een Bft. 6 en daar moeten we recht tegenin. Aanvankelijk proberen we onder een hoek te zeilen en dat gaat op zich prima maar betekent veel omvaren. Graag willen we ook nog een beetje tijd op Helgoland doorbrengen en daarom er maar recht op af. Het wordt met wat geweld. De kop beukt op de golven en soms duiken we even een diep golfdal in. Aan beide zijden spuit het water dan omhoog. Verre van aangenaam en soms pikken we een paaltje. Dan lijkt het wel of het schip onder in een golfdal op een betonnen plaat valt. Gelukkig is het schip sterk en zitten onze vullingen goed vast. De windvoorspelling spreekt over een afnemende wind; in mijn hondewacht wil die nog maar niet komen. Bft. 5 blijft het en de belofte is 4.
Ondertussen hebben we veel activiteit om ons heen. We zien natuurlijk boorplatforms en ook een windmolenpark die nog in aanbouw is. De radHelgoland in de zonar laat in de nacht een woud van molens zien. Duitsland is al ver met deze vorm van energiewinning die op de kaart Windfarm als naam heeft. In de nacht zie ik een aantal schepen op de AIS die midden tussen de al staande windmolens geankerd liggen. Het zijn vast grote kranen op pontons.
Ook weer een vertrouwd beeld. We zien o.m. de Geesje voorbij varen en zo nog vele andere viskotters met oer Hollandse namen. Sommigen met Lauwersoog als thuishaven en anderen met Scheveningen of Urk. Ook weer veel scheepvaart. Zodra we de hindernissen voorbij zijn zie je grote schepen varen. Necton op HelgolandWe hebben geluk; we varen ze allemaal vrij.
De wind blijft straf staan en soms duiken we in een golf. Alle mijlen moeten bevochten worden en reikhalzend zien we uit naar Helgoland. De Zuidoostenwind geeft meestal slecht zicht zo ook nu. We zijn op slechts 4 ½ mijl afstand als de contouren van de rots zichtbaar worden.  Snel wordt het eiland zichtbaar en we zien de Anna als eenzame rots voor het vasteland staan. We varen nu van het noorden binnen en dat is uitzonderlijk. Meestal lopen we de haven van het zuiden aan. We varen de geul tussen de Dünen en het vaste land door. Er liggen nu geen cruiser schepen. Later zien we wel een aantal snelboten voor “butterfahrt” toeristen in de haven liggen. We varen de kleine haven binnen en tanken daar diesel voor 85 cent. Helgoland heeft zo zijn voordelen. Daarna naar de grote haven waar maar 4 jachten in liggen. De drijvende steigers zijn al verwijderd. Wel nog aanlegplaatsen voor de grotere boten en daar meren wij dan maar aan af. Een beetje beneden wind en niet helemaal top door de inlopende golfslag. Veel fenders ertussen maken het mogelijk. De oversteek is een feit en voldaan gaan we aan wal.

Bericht ontvangen op donderdag 29 oktober:

Helgoland is bekend terrein. Het blijft een boeiend fenomeen dat dit rotspuntje in zee in de ochtend wordt overspoeld door dagjestoeristen en in de avond weer totaal verlaten oogt. In de stilte van de avond eten we in een klein restaurantje in het Oberland. Hier horen we dat de komst van de windmolenparken ook hier de wereld verandert. Veel werkgelegenheid op zee, die  vreemd genoeg door veelal  Denen wordt ingevuld. Op het eiland klinkt weer net als vroeger de taal Deens. Hoewel we graag nog een dagje willen blijven laten we ons leiden door de wind. Die beloofd nog maar 1 dag een mooie Zuidoosten wind. Naar Borkum is dat een "godenwind" en die laten we niet voorbij gaan. Op woensdag 28 oktober gaan we eerst naar de Bäckerei en halen daar onze kraak verse Brötchen. Na een uitgebreid ontbijt maken we het schip klaar voor vertrek. Alles ligt klaar om direct zeil te kunnen hijsen en alles is opgeruimd. Het waait een straffe Bft. 6 en met een beetje geweld moeten we ons van de benedenwindse plek los maken. Dan eerst de boegspriet uit en zodra we de binnenhaven uitvaren de beide gereefde grootzeilen omhoog. Zodra ze staan draaien we tussen de pieren uit en stomen de rollende zeeën tegemoet. Even stampen we dat het een lust is en de beide motoren stuwen de Necton vooruit; op naar dieper water.
We zien een Duits jacht met zijn oranje trysail en stormfok op slecht weer oefenen. Helgoland is daar een prima plek voor. Je kunt altijd weer beschutting achter het eiland zoeken en de grote haveningang is diep en goed toegankelijk. Zodra we in de boeienlijn komen kan de genua er bij en dan stuiven we er van door. Gelijk ruim 8 knopen op de teller en natuurlijk halen we het schip met zijn kleine zeiltjes snel in. Ook niet eerlijk. Hij draait om en koerst terug naar de haven. Wij zetten koers op de shipping lanes. Zelf kies ik graag voor de Jade Weser om over te steken. Deze schuin oversteken en gelijk ben je onder de oude T-route in de Küstenverkehrszone. Soms gaat het een beetje anders. Als wij aan het oversteken zijn komt er een groot schip van SB in. Midden in het scheidingsstelsel blijven we een paar mijl evenwijdig varen om hem voorrang te geven. Daarna gelijk hoog aan de wind naar beneden en we zijn er over.
Het is heerlijk zeilen. Bft. 5/6 als bakstagwindje. Eenmaal boven de eilanden valt met de Zuidoostrenwind de golfslag we en we glijden bijna door het water; puur genieten! We varen de Duitse waddeneilanden voorbij en Langeoog, Norderney en Juist gaan voorbij. De wind kakt een beetje in en de snelheid navenant.
Dan horen we op de marifoon een pan pan bericht van een Nederlands jacht. Ze zijn aan de grond gelopen. Uit de positie die hij op geeft, maken we op dat hij precies tussen 2 aanlooproutes in bij Norderney is vast gelopen. Hij praat zo snel dat de Duitse hulpdienst hem amper kan verstaan. Ik krijg een beetje last van plaatsvervangende schaamte als uit de conversatie blijkt dat hij geen idee heeft wanneer het hoog- of laagwater is. Het is net na laag water en het enige wat hij had hoeven doen is een ankertje uitzetten en een uurtje wachten. Boven de eilanden nauwelijks golven en even later meldt hij laconiek dat hij al weer wat drijft. De uitgerukte reddingsboot vraagt of hulp nog wel nodig is, maar de man weet niet hoe te varen. Zij laten hun kleine ondiepe reddingsboot te water en deze trekt hem van het zand af. De reddingsboot vaart voor hem aan naar de jachthaven van Norderney. Zo kan het ook……..
Ondertussen varen wij weer een windpark voorbij en de daarbij behorende speciale snelle schepen. Het zijn veelal cats met enorm veel pk's die hard voorbij scheuren. We varen het Borkumriff voorbij en komen bij de Wester Eems. Bij Zuidoostenwind durf ik de ingang van Geldsackplate wel aan en zo draaien we vrijwel recht tegen de wind in. De zeilen naar beneden en in het donker varen we op de radar tussen de onverlichte boeien door.  Dan doemt Borkum op uit de nevel en zijn grote vuurtoren verlicht de nacht. Onderweg naar Fischerbalje zien we nog een aantal pontons met wel heel veel verlichting. Het lijkt wel of ze iets aan het lichten zijn. We varen er behoedzaam langs en draaien dan BB uit de smalle vaargeul in. Altijd weer spectaculair hoe de vloedstroom van ruim 3 knopen je dwars weg zet. Met beide motoren  flink op toeren komen we snel in het geultje  naast de strekdam. Daar is het weer rustig en ook hier weer onverlichte tonnen. Onze digitale radar en de ogen van Jurjen pakken ze goed op. Dan draaien we de Burkana haven in waar ik 2 ½ jaar geleden ook aanmeerde om te vertrekken. De cirkel van mijn wereldreis is rond!

Borkum is vanouds. Saai en bekend terrein. Met het treintje naar de stad en natuurlijk even naar het strand. We lopen nog langs de grote vuurtoren die we in de nacht al hebben gezien. Met de bus weer terug en dan een rustige avond aan boord. De volgende ochtend vertrekken we naar Delfzijl. Met de laatste vloed lopen we de pieren binnen en varen we naar Neptunus in Delfzijl. Jurjen en Gep bevestigen vlaggetjes aan de vallen. Vol met vlaggetjes varen we binnen. Daar zien we een groot spandoek met NECTON WELKOM THUIS erop. Aldert en Mieke, Miranda, Bert, Tineke en Bor, (de neven en nichten Hesseling) staan uitbundig te zwaaien. We meren af en zij komen aan boord. Ook komt Anne  en later Inge en Michiel met  Jorrit aan boord. Het is weer gezellig vol. Na de begroeting pavoiseren we de Necton verder met de landenvlaggen. Aan de vlaggenlijnen kunnen we ze net niet helemaal kwijt en het zijn er natuurlijk ook veel. Het is een prachtig gezicht  al die exotische landenvlaggen.
Op zaterdag  31 oktober komt Maaike Wind van Dagblad van het Noorden aan boord. Maaike en Jeroen Berkenbosch van TV Noord varen beiden mee naar Groningen. Dochter Inge en kleinzoon Jorrit varen ook mee. Jorrit is helemaal verrukt van het varen en wil haast niet meer naar binnen. Om 10.30 gaan we door de sluis en het is lang geleden dat we op zoetwater waren. Op de sluis staat neef Aldert en omdat we nog erg vroeg zijn, stoppen we even voor een kopje koffie. Dan maken we ons op voorde laatste etappe van de grote reis. Onderweg bij Appingedam staat een fan met een spandoek. Hij neemt letterlijk zijn pet af en is kennelijk zwaar onder de indruk van onze tocht. Bij de bruggen meer begroetingen. Als we bij Leeuwenborg door de Borgbrug varen zien we een vloot van jachten van de G.M.C . liggen. Zij varen ons tegemoet en al toeterend worden welkom geheten. Klokslag 15.00u varen we door de Driebondsbrug. Er komt ons een brandweerboot tegemoet die voor ons uit al spuitend langzaam de laatste meters van het Eemskanaalafvaart. Ook nog een politieboot en het is een heel feestje. Op de kant staat het zwart van de mensen. Veel familieleden, vrienden, het merendeel van de opstappers en vele G.M.C. leden heten ons meer dan hartelijk welkom. Op de kant staat een muziekinstallatie en Rob Meijer de huidige voorzitter van de G.M.C. heet ons warm welkom. Eenmaal aan de kant is het vele handen schudden en er wordt op veel schouders geklopt. Vele zeemijlen hebben we samen gedaan en dat schept een band! We worden uitgenodigd op het clubschip, de voormalige veerboot naar Helgoland. Weer een zaal vol en een warme toespraak van de voorzitter. We toosten elkaar toe en ik ben weer thuis!
Dank voor dit overweldigende feest van thuiskomen. Het heeft mij diep geroerd. Hoe mooi de wereld ook is, de ware rijkdom is in het contact tussen mensen. Daar ga ik nu volop van genieten.
Vertrokken Wick, Schotland zaterdag 24 oktober 06.00u
Middagbestek 24-10-2015: 58.06.3N 002.20,9W Afgelegd   32 mijl
Middagbestek 25-10-2015: 55.37.4N 000.32,1O  Afgelegd 180 mijl
Middagbestek 26-10-2015: 54.58.2N 004.34,4O  Afgelegd 151 mijl
Middagbestek 27-10-2015: 54.15.6N 007.41,3O  Afgelegd 116 mijl recht tegen NO Bft. 6 in
Aankomst Helgoland 14.00u                                     Afgelegd   12 mijl +
Totaal                                                                             Afgelegd 491 mijl
Vertrokken Helgoland,woensdag 28 oktober 11.00u
Middagbestek 28-10-2015: 54.05.2N 007.48,9O Afgelegd      7 mijl
Aankomst Borkum  23.00u                                       Afgelegd    68 mijl +
Totaal                                                                           Afgelegd    75 mijl
Vertrokken Borkum,dond. 29 oktober 10.00u
Aankomst   Delfzijl 14.00                                          Afgelegd    23 mijl kompenseren; windcorrectie
Vertrokken Delfzijl zaterdag  31 oktober 10.30
Aankomst   Groningen 15.00                                   Afgelegd    15 mijl +
Totaal etappe                                                             Afgelegd   604 mijl

 

 

Copyright © 2012. Necton.