NECTON

Der Weg ist das Ziel

routeZondagavond 20 juli (plaatselijke tijd: 21-07 11:30) loopt de Necton Suva binnen.reis tahiti fiji

Bericht ontvangen op vrijdag 27 juni:
Op Tahiti vieren Anne en ik ons robijnen huwelijk. We hebben 14.610 dagen lief en leed met elkaar gedeeld. We genieten van de exotische omgeving en van elkaar. Op 22 juni breng ik haar in de vroege ochtend naar het vliegveld en zij laat een erg lege plek achter. Gelukkig is de tijd dat we elkaar moeten missen relatief kort en komt ze straks langere tijd aan boord.

Frits gaat mee naar API Yachting en daar pakken we het lang verwachte pakketje met de mast- en schommelvoet uit. De mastvoet gaat mee aan boord om deze daar te monteren. Ook kijken we met Christoph naar de zeilen en wat daar aan gerepareerd moet worden. Als het goed is komt dat deze week af. Frits en ik storten ons nog op de windmolen. Het monteren van de nieuwe printplaat heeft nog heel wat voeten in de aarde en de nieuwe koolborstels schieten met hun veertjes alle kanten op. Om dit onder controle te krijgen moeten we een hulpstukje vast lijmen en bij de lokale Chinese Gamma zoeken we passende lijm. Eerst maar een dagje drogen en dan weer verder. Aan de boei monteren we de nieuwe mastvoet en gelukkig past deze precies.nieuwe mastvoet dankzij de Groot Stavoren
De volgende ochtend brengen we de auto naar het vliegveld terug en rekenen af bij Tahina Marina. €60 voor een week aan een boei is om over heen te komen. We starten de motoren en Frits verbaasd zich er over hoe stil de motoren zijn. Zelf geniet ik van het geruststellende gezoem en de snelheid die het schip weer maakt. Achter het rif varen we langs het vliegveld naar de stad Papeete. Daar meren we in de jachthaven under construction af. Heerlijk om weer een stukje te kunnen varen en in de haven weer eens aan de stroom te kunnen en ruim water te kunnen gebruiken. We liggen midden in de stad en zijn overal op loopafstand vandaan. Met de rubberboot kan ik naar API Yachting en daar krijg ik de printplaat van de windmolen op zijn plaats. Prettig te weten dat deze is gereviseerd. Van Christoph krijg ik te horen dat de pakketjes uit Frankrijk nog steeds niet zijn aangekomen. Wel zijn de nieuwe massieve aluminium bevestigingen klaar en ook de bevestigingsplaten zijn gebogen. Het wachten is nu op de riffits uit Frankrijk die alles stevig op hun plaats moet verankeren. Frits nodigt ons uit om uit eten te gaan en bij de 3 brouwers hebben ze en goed eten en veel soorten eigen gebrouwen bier. Gezellig eten we in de avond op het terras. Daarna een klusdag waar Frits de elektrische lier een service beurt geeft. lier servicenVeel mooie tandwielen en prachtige techniek in de lier die daarna als een zonnetje draait. Paul kijkt of hij de beschadigde antenne van de Wifi versterker weer aan de praat kan krijgen, maar moet helaas constateren dat de antenne echt kapot is.Wifi antenne Dat wordt een nieuwe bestellen bij Shiptron.

Wel lukt het hem de lamp van de rubberboot aan de praat te krijgen en ook nog bevestigt hij deze aan de spiegel, zodat we van nu af aan in de tender goed zichtbaar zijn in het donker. Job wel done.

Begin van de avond komt de expert van Lloyds Patrice Beucher met slecht nieuws. Hij heeft met Christoph alles doorgesproken en is de mening toe gedaan dat de achter mast te zwaar beschadigd is om blijvend mee door te varen. Hij wil met de verzekering overleggen deze tzt te laten vervangen. Ook weet hij te melden dat de benodigde spullen pas vrijdag aan komen. In het weekend wordt er dan aan de masten gewerkt om ze maandag te kunnen plaatsen en dan kunnen we hopelijk dinsdag weg. Weer verder uitstel; wel nu eindelijk beweging.

Met een hoofd vol nieuwe zorgen gaan we de wal op om afleiding te zoeken. We eten bij de busjes die hier elke avond staan en waar je prima voor weinig geld kunt eten.mobiel eten Omdat we hier dus nog bijna een week zullen zijn moeten we ook nadenken om nog leuke dingen te gaan doen. Dit weekend een uitstap plannen om de balans in evenwicht te houden.

Bericht ontvangen op maandag 30 juni:

filmpje over kano races in Papeete  Filmpje van kano races in Papeete

Paul kiest er voor om de nabijgelegen eilanden beneden de wind te bezoeken. Zelf wil ik niet weg om op eventuele nieuwe ontwikkelingen te kunnen anticiperen. Patrice de expert heeft nog gegevens nodig en die kan ik hem aanleveren voor de afwikkeling van de schade.30juni Tahiti Iti Met Frits trek ik er op uit en we bezoeken het kleine schier eiland Iti. Aan het eind zijn grote golven voor surfers volgens de boekjes, helaas zien wij slechts kleine krullers. Wel mooie plaatjes van witte stranden en palmbomen. Het leven is hier traag en het lukt niet helemaal om ons hieraan aan te passen. Op de terug weg zien we een restaurantje aan het water met een idyllisch uitzicht. Veel vis natuurlijk en onder ons in het kristal heldere water zien we ze zwemmen. We eten zeer smakelijk en daarna weer lekker in de airco gekoelde auto de andere kant van het eiland langs. We bezoeken de vuurtoren die ik nog gemist had en daarna weer aan boord.

De zondag is het groot feest in Papeete. Er worden tribunes gebouwd en vrijwel de hele bevolking komt voorbij. De dansers natuurlijk en ook alle verenigingen die in eindeloos veel variatie voorbij trekken. De fietsclub, de paardrijders, en heel veel groepjes zonder duidelijke signatuur. De schier eindeloze rij wordt afgesloten met veel motor gekletter.30juni Tahiti kano race Helaas krijgen we een wolkbreuk te verwerken, maar de padvinders stappen dapper door in de regen. Zelf toch maar weer naar het droge bootje. We doen deze dag veel klussen. Het begint te kriebelen en we werken aan ons vertrek. We zijn de dag begonnen door voor dag en dauw op zondag naar de markt te gaan. Hier slaan we al vast veel groenten en fruit in voor de komende reis. Een koelkast krijgt een schoonmaakbeurt en het rubberbootje wordt van zijn olie aanslag bevrijdt. Schoon gaat deze de garage in. In het bootje zittend zag ik dat er een touw in de schroef zat. Met de pikhaak lukte het niet deze er uit te krijgen en dus met snorkel te water en uiteindelijk met een scherp mes de boel geklaard. Gelukkig nu gezien en niet bij het weg varen. We eten een beetje laat om ook Paul de gelegenheid te geven mee te kunnen eten. We wisselen de belevenissen uit en morgen gaat het gebeuren; de masten worden klaar gemaakt om weer te plaatsen!

Bericht ontvangen op woensdag 2 juli:

In de haven komen er schepen bij en zo krijgen we van een stel jonge Zweedse jongens op wereldreis vers gevangen tonijn en goudmakreel of mahi mahi zoals ze dat hier noemen. We eten er smakelijk van. Ook ontmoeten we Jeremy and Jennifer uit Sydney weer, die net als wij onderweg heftige wind heeft ondervonden. Hij schrijft:

” Good to catch up with you again after meeting in The Gambier Islands. We departed late afternoon the same day of your departure hopeful to take advantage of the positive weather pattern. Two days out of Mangareva we experienced the strongest winds I have encountered in six years. With a double reef in the main and half a metre of genoa out i struggled to keep control of the helm as the cyclonic type force swung in direction with gusts of up to 60 knots in the early hours of the morning. After our arrival in Tahiti I met another guy who experienced the same wind and said it looked like a tropical depression on his grib files as two wind systems converged.
I wish you good luck with your repairs”.


Het was dus geen sinecure waar we doorheen zijn gezeild en El Nino lijkt weer van stal.  Gelukkig komt de reparatie eindelijk los. De pakketjes met onderdelen zijn eindelijk aangekomen en gelijk wordt er hard gewerkt om de masten weer sterk te maken. Om de masten op de plaats van de zalingen te versterken, zijn er sterke aluminiumplaten passend op de vorm van de mast gemaakt  en de doorvoeren voor de zalingen zijn van forse massieve aluminium delen. Ook zijn er zware RVS pop nagels aangekomen en dat beloofd een oersterk geheel. Daarnaast vrijwel een totaal nieuwe verstaging en spanners en ook veel touwwerk vernieuwd.2Juli de giek is weer sterk gelast Een totale refit en upgrade van de masten en het want.
Ondertussen maken wij ons al klaar voor vertrek. We zijn vandaag naar de douane geweest en zijn voor morgen uitgeklaard. Morgen moeten we nog naar de immigratie omdat je dat alleen op de dag van vertrek kunt doen om een stempel in ons paspoort te halen. De auto is terug gebracht en we zitten vol voedsel en water. Morgen eind van de ochtend staat gepland om de masten te plaatsen en dan zijn veel handen beschikbaar om de zeilen aan te slaan en het elektrisch weer aan te sluiten. Zodra alle voor de navigatie benodigde dingen werken, ben ik van plan te vertrekken en hopelijk is dat dus morgenavond. We gaan er alles aan doen om snel te varen en veel verloren tijd proberen weer in te halen. Onze geplande stops in Raratonga en Tonga zullen uiterst kort zijn en vanaf nu dus vooral op zee om snel naar Fiji te komen. Ons geduld is zwaar op de proef gesteld en het leed lijkt geleden. Heel graag willen we alle drie naar zee.

Bericht ontvangen op maansdag 7 juli:
Eindelijk, eindelijk zeilen we weer. Hoe romantisch Tahiti samen met Anne was, veel loze beloften komen tijdens de reparatie. Het werken hier is zo anders dan in ons goed georganiseerde Nederland. Morgen gaan de masten er op is een uitspraak die je lang vol kunt houden. Gelukkig is het lijdzame wachten ten einde en varen we met zalingen die wel erg sterk aan de masten zijn bevestigd en ook zijn de stagen op last van de verzekering grotendeels vernieuwd. Bij een zo sterke wind als wij die hebben ondergaan, weet je nooit hoe dicht het breekpunt is benaderd en daarom uit voorzorg vernieuwd. Alle lof voor Patrice Beucher onze expert en ook Noord Nederland waar we zijn verzekerd. Zij wilden dat alles goed werd gerepareerd en uiteindelijk is dat ook gelukt. Christoph van Api Yachting heeft goed kijk op zijn vak; wel heeft hij zoveel werk tegelijk, dat er voortdurend mensen teleurgesteld worden. Wel houdt hij vast aan zijn eigen kwaliteitsnorm en uiteindelijk wordt het wel goed. Om zeker te zijn dat de montage veilig is, hijsen Frits en Paul mij beide masten in en de zalingen zitten goed vast. Wel is van de zware tussenstag een sluiting vergeten vast te draaien en dat had gevaarlijk kunnen worden. Ook zit een antenne tegen een stag aan en beide worden verholpen. De schoonheidsfoutjes zijn er nu ook uit en we kunnen veilig naar zee. In het weekend moet je op het vliegveld naar de immigratie. Daar kom ik met alle 3 de paspoorten en wordt bars te woord gestaan. De officier van dienst is wel de slechte om te treffen en hij wil alle 3 de gezichten zien. Ook ben ik met het schip al dagen geleden uitgeklaard en dat had helemaal niet gemogen. Of ik dan kon weten dat het plaatsen van de masten zo veel extra tijd zou gaan kosten? De man stelt zich arrogant op, waarop ik mijn hoofd op de tafel laat vallen.  Alles op Tahiti duurt zo lang dat ik er wanhopig van wordt. Zijn collega schrikt er van en gaat dingen regelen. Dat uitklaren doen ze hier wel overnieuw; wel moeten we ons alle 3 om 19.00u melden.  Op weg terug eerst naar de supermarkt om de verloren dagen weer met vers aan te vullen. Daarna met de nieuwe partner van Christoph met z'n vieren weer maar het vliegveld. Ze rijdt hard om er op tijd te zijn en dan eindeloos formulieren invullen. In de paspoorten komt niets, want we vallen onder de Europese Unie. Waarom al die ander zooi dan nodig is blijft een raadsel. Aan boord eten we een snelle hap en maken het schip zee klaar. Alle losse onderdelen van dek en de rest doen we op zee wel. Het schip ziet er niet uit; zo vies is het van alle mensen die van de vieze industriekade op ons schone bootje stapten.

Ik neem afscheid van Christoph en als we ons bij de havendienst melden, krijgen we groen licht. 10 Minuten later zitten we in het gat in het rif en varen de deinende zee op. Een schreeuw van opluchting en vreugde kan ik niet onderdrukken. Nous sommes libre! Geen perdu dans le hazard meer en vrij ademhalen. Omdat er aanvankelijk geen wind is, staat 1 motor bij en varen we op de lange deining Moorea voorbij. Na een paar uur voel ik het schip bewegen en inderdaad er is wind. Poseidon is ons gunstig gezind en met een lopend windje kan de motor uit. We varen 6 tot 7 knopen en de goede kant op.

Omdat we zoveel tijd zijn verloren, moeten we er helaas voor kiezen om de beneden windse eilanden te laten schieten zoals Bora Borea e.d. Ook zien we af om de zuidelijke  Cook eilanden te bezoeken; we gaan recht op Tonga aan en dan hebben we gelijk ook de grootste  afstand te pakken. We proberen zoveel als mogelijk de verloren tijd in te halen om ook de volgende opstappers hun zeiltocht vanaf Fiji te gunnen. De eerste dag op zee veel aan het tuig afmaken. De smeerrepen inrijgen en de zeilen netjes af trimmen. Ook binnen is nog wel het e.e.a. op te ruimen.  We genieten van de wind om de oren en de wind in de zeilen. Als het regenkleedje annex de zonnetent weer staat, kunnen we ook uit de zon zitten en keert de rust een beetje weer. Om 12.00u hebben we de eerste 100 mijl al weer bijna stuk gevaren en dat in 15 uur. Het gaat lekker; all is well.
Positie 12.00u 17.53,5Z 151.09W DTW Tonga 1.301

Bericht ontvangen op dinsdag 8 juli:

Alle drie genieten we van de oceaan en haar spel van wind en golven. De Necton is weer in haar element met de wind in de  zeilen. Wij genieten van de geluiden en het zicht op een mooie regenachtige  blauwe oceaan. De wind is veranderlijk en zelfs moet even de motor bij om snelheid te houden. Even later krimpt de wind naar ZO en gaan we er weer zeilend vandoor. Nu op beide grootzeilen 1 rif. Een mooie zonsondergang markeert weer een dag op zee en daarna een beeld van de wassende maan die hier op het water lijkt te drijven. Uitgebreid gekookt en in de nacht beginnen we aan het ritme van de wachtjes te wennen. Paul loopt de 8-12/20-24; Frits ziet de zon opkomen op de 04-08/16-20 en ik heb ruim tijd om in de nacht mijn verhalen te schrijven op de 0-4 en overdag de klussen te doen op de 12-16.
De eerste volle dag op zee heeft ons 138 mijl verder gebracht. Op 7 juli klokken we op de middag de positie: Positie 18.09Z 153.31W
We hebben een snelheid van 5.7 gemiddeld gelopen; 6 mijl gemiddeld  is moeilijk te realiseren. Daarom weer het plan bijgesteld en zien we af van Tonga. We koersen nu in een vrijwel rechte lijn naar Suva op Fiji. Onderweg lopen we dan het stadje Neiafu op Vavau aan. De nieuwe pilot voor dit gebied tevoorschijn gehaald en deze schrijft hierover: "one of the most pituresque harbours in the Pacific". Het is nog 1.164 mijl en van daar nog 430 mijl naar Fiji. Dat zijn nog hele afstanden. We hebben we een crew die gewend is op zee te zijn en een goed uitgerust schip en een schipper die gewend is om deadlines te halen. Wij gaan er voor!
Op Neiafu moeten de verse voorraden worden aangevuld. Met nog een dag op deze mooie plek, moeten we de 20e juli op Fiji kunnen zijn. In de middag neemt de wind zover af dat de motor weer bij moet. Paul gaat aan de slag met de sextant en na enig oefenen schiet hij weer heel zuiver. Zelf probeer ik de in Chili gereviseerde waterpomp als dekwas pomp te installeren. Helaas moet ik constateren dat deze niet goed werkt  en dat wordt een enkele reis naar de 4.000m diepe zeebodem. Morgen de reserve pomp installeren.

Bericht ontvangen op woensdag 9 juli:

We verlaten Frans Polynesië en varen de wateren van de Cook eilanden binnen. Het meest noordelijke eiland hiervan is Vavau, waar we nu op aan koersen. Helaas neemt de wind af en moet de motor weer bij. Van Anne hoor ik dat er een tyfoon op weg is naar Japan. Volgens de boeken komen die hier alleen vanaf december voor; als het goed is hier geen last. Wel is de meest voorkomende wind ZO en hopelijk kunnen we daar veel gebruik van maken. De realiteit van vandaag is dat de motor ons moet helpen om de 5.7 gemiddeld te realiseren. Gelukkig heb is vol getankt en kunnen we als het moet heel wat uren draaien.
Het ingeslagen verse brood blijkt na een paar dagen helemaal beschimmeld; dat wordt dus brood bakken en gelukkig lukt het de eerste keer redelijk. Ook eten we voor het eerst vegetarisch. De spaghettisaus is heerlijk, alleen ben ik het door Frits voorgebakken gehakt vergeten!
Ondertussen schieten we lekker op en op de middag weer 134 mijl verder naar het westen. De afstand tot Vavau was in totaal vanaf Tahiti 1.400 mijl, nu varen we de 1.000 mijl grens door. Nog maar 999 te gaan. Er komt een nare deining vanuit het zuiden en dus dwars  binnen en daardoor slingeren we behoorlijk; een beetje ongemakkelijk. Laat in de middag heb ik de moed bij elkaar om de pomp in de machinekamer te installeren en door het slingeren worden de draadjes een paar keer korter. Uiteindelijk deze goed vast en we kunnen morgen het dek weer schoon maken. Alle zwarte rabbel van de walkant kan er dan af en worden we weer een jachtje. De gribfiles laten zien dat de wind de komende dagen niet erg gunstig is; veel motorren dus en zelfs krijgen we de wind een korte periode tegen. Hugo is al in het vliegtuig gestapt naar Fiji toe en heeft veel spullen voor ons mee. Een zeiljacht onderweg is net een bedrijfje; het vraagt voortdurend aandacht en onderhoud en dus ook nieuwe spullen. Prettig dat Hugo ook weer nieuwe aanvullingen mee neemt.
Frits heeft films mee over zijn reis met de Europa en wij zien vandaag het stuk van Rotterdam naar Ushuaia. Ook daar voortdurend mensen aan het werk om het schip gaande te houden. We zien Frits in zijn  rol als Neptunus en het lijkt op zijn lijf geschreven. Paul gaat pannenkoeken bakken terwijl de zon weer prachtig onder gaat. Na het eten mijmer ik nog even met Frits na in de kuip. Heel bijzonder blijft het toch om hier op deze oneindigheid te zijn. Weer is een dag voorbij.
Op de wacht van Paul krijgen we voor het eerst de stroom mee. Een 0,5 mijl/uur en ook de goede kant op. Alleen laat de wind het af weten en blijven we dus motorren.

Bericht ontvangen op donderdag 10 juli:
De gribfiles laten zien dat de wind gaat krimpen naar NO en later door draait naar NW om daarna even stil weer naar de ZO passaat. Eerst nog op de motor vraag ik me af hoeveel diesel er is verstookt. De tankmeter is na de poging om op Tahiti de dynamo  beter te laten werken niet weer aangesloten en het moet er maar eens van komen. Het losse draadje is evident maar waar kwam deze ook weer vandaan? Meestal zijn dingen logisch, maar ik kan geen aansluiting vinden. Vanaf de andere kant geredeneerd kom ik er ook niet en ineens is er de flash: de tankmeter moet op het elektronische kastje van de Volvo motor worden aangesloten! Inderdaad het klopt en we hebben nog maar een 1/4 van de hoofdtank opgestookt. Dat valt reuze mee en geen zorgen over de hoeveelheid brandstof meer. De wind trekt aan en de zeilen gaan weer omhoog. We lopen tussen de 6 en de 7 mijl en Frits vind het toch wel een erg geriefelijke manier van zeilen. Vanuit de salon kijken we naar de oceaan en zien de hoge deining ons langzaam optillen en weer neer dalen op hun oneindige ritme. Wel maakt hij zich een beetje zorgen over mijn gemoed. Zo ben ik onwijs blij met mijn terug gevonden zaklantarentje en noem deze lief lampje; mijn rug krap ik met een roestborstel. Of het goed komt? Future will tell.
Paul haalt de sextant weer voor de dag en gaat een aantal zon waarnemingen doen. Ook leert hij Frits de beginselen van astro navigatie. We genieten zo ieder op zijn eigen manier van het onderweg zijn en van  het goede schip de Necton. De middagpositie is 18,24Z 158.15W en weer hebben we 137 mijl afgelegd. De wind krimpt verder naar Noord en met halve wind zeilen we geriefelijk. We hebben het goed en genieten.

Bericht ontvangen op zaterdag 12 juli:

In tegenstelling tot je zou verwachten, maken we de laatste dagen allerlei winden mee. De stabiele ZO passaat die je hier zou verwachten is er slechts maar tijdelijk. Met een noordelijke wind, varen we 7 tot 8 knopen. Na een halve dag krimpt deze door naar NW en er dan schuin tegen in. We zijn het een beetje verleert dat knokken tegen de wind in. Wel nog steeds 6 knopen, dus zeilen kan het bootje wel. Dan krimpt de wind door tot ZW en dat is er vrijwel pal tegen in. Er staat nog woest veel zee en we klappen er behoorlijk tegenin. Ongemakkelijk en meer Atlantic dan Pacific. Net een hoosbui gehad en die markeert vaak de verandering. Ook nog een mooie regenboog en we hopen op beter. De vochtigheid is 84% en de temperatuur 26 graden. Die loopt nu verder op en dat is bepaald niet aangenaam. Verlang weer naar de Noordzee. Even een dagje af zien en dan zal het wel beter worden. Na alle snelle mijlen moeten we nu op de motor genoegen nemen met 4/uur. Wel de goede kant op zoals je nu misschien op de SPOT kunt zien die het nu af en toe weer doet.

Aan de boordrecepten kan er weer een worden toegevoegd. Paul heeft de suggestie gedaan om boontjes met gehakt te eten. Dus geen aardappelen of id. er bij, maar alleen gehakt. Onze voorraad bonen bleek al behoorlijk aangetast door de warme vochtige lucht. De goede aangevuld met een blik en daarbij het gerulde gehakt van Frits. Een beetje creatief met kruiden en een vleugje kerrie; overheerlijk!
Vanmorgen viel de drinkwaterpomp uit. Deze dure Italiaanse Marco pomp is de 2e die het op mijn reis begeeft. Geen gelukkige koop via Asa boot electro. Nu de reserve ook stuk is, heb ik de spoelpomp van mijn toilet opgeofferd en deze spoelpomp nu als drinkwaterpomp geïnstalleerd. Op Fiji een nieuwe drinkwaterpomp kopen.


In de middag komt er opeens goede wind en we lopen als een speer. De wind uit het zuiden, dus een polaire wind die lekker koel is. De zwoele warmte verdwijnt en we genieten er alle drie van. De voorspellingen zijn minder gunstig en zelfs weer een forse tegen wind. Eerst hier maar van genieten. We koken weer uitgebreid en bakken zelfs biefstuk. Lekker gesmikkeld dus.
Even is het leven goed: we rijzen en dalen op de dwarse hoge deining en voelen ons on top of the World. We lopen 7 a 8 knopen en de Necton scheert door het water. Om ons heen kleurrijke luchten. De wereld is mooi!

Vertrokken Tahiti 5 juli 2014 om 21.00u
Middagpositie 6 juli 17.53Z 151.09W Afgelegd 94 mijl
Middagpositie 7 juli 18.09Z 153.31W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 8 juli 18.17Z 155.51W Afgelegd 134 mijl
Middagpositie 9 juli 18.24Z 158.15W Afgelegd 137 mijl
Middagpositie 10 juli 18.39Z 160.37W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 11 juli 18.28Z 162.35W Afgelegd 118 mijl met tegenwind
Middagpositie 12 juli ? Record?

 

Bericht ontvangen op maandagochtend 14 juli:

Helaas geen passaatwindje voor ons. Er komt weer een rondje krimpende wind aan. Afgelopen met de mooie en vooral koele polaire wind. De wind draait weer naar het noorden en gelijk is het weer klam warm. We sturen nu een beetje een noordelijke koers om wat hoogte te winnen voor als straks de wind krimpt naar ZW. Met de gewonnen hoogte kunnen we zolang mogelijk zeilen en dat is prettiger varen en scheelt veel brandstof. We hebben de vaten aan dek in de grote tank geleegd en ook kan ik de reserve tank nu leegpompen. We hebben een slang naar de opvoerpomp door het BB machinekamerschot naar voren en daarna naar SB naar de tank aangelegd. Dit op een zwaar slingerend schip; we worden al echte zeelui. Vullen gaat nog niet want daarvoor moet er een nieuwe vul slang aangelegd worden. Op de kluslijst.
Wel weer lekker gegeten en de sfeer is hier prima. Nog 380 mijl te gaan en dus over ongeveer 3 dagen moeten we er kunnen zijn. We zijn nu een week op zee en het verveeld nog geen moment. De zeebodem is hier vooral erg diep. Gemiddeld een onvoorstelbare 5.500 meter. Net als de eilanden zijn er bergen onder water. Sommigen stijgen tot "maar" 2.000 meter diep, onderweg passeren we er één, Antilope Reef, die nog net onder water zit. Het is er volgens de kaart 9 meter diep en de zee breekt op de ondiepe rotsen. We blijven er op gepaste afstand vandaan.

Bericht ontvangen op dinsdagochtend 15 juli:

Op de 0 - 4 zie ik voor het eerst op de 9e dag op zee een lampje aan de horizon. Een ander zeilschip laat eerst zijn rode en daarna zijn groene lamp zien. Hij vaart schuit op aftand achter ons langs. Daarna zijn we weer alleen.

De slechte windverwachting van Oost naar NW en daarnavoospeld ZW komt helaas uit. De volgende ochtend komen inderdaad de verwachte wind shifts en ipv met een mooie ZO passaat wind te zeilen, knokken we ons nu tegen een NW wind in. Met de gewonnen hoogte kunnen we nog steeds zeilen. We kunnen redelijk hoogte houden en laten de motor nog even voor wat hij is en zeilen op één oor. Zo stampen we ons in de richting van ons doel. Om 09.00u roept Paul mij; de bout waarmee de giek aan de mast zit is los gekomen. De moer is er af getrild en de borgpen was kennelijk vergeten. Beetje spannend, maar met z'n tweeën krijgen we de boel weer op z'n plaats. Ook heeft Paul een bevestigingsbout van de watergenerator opnieuw geborgd. Prettig om meerdere paar ogen aan boord te hebben. Zo houden we het schip zeewaardig.

We varen het eiland Niue voorbij. Net als Pitcairn hier geen haven, alleen open zee en daarvoor liggen te rollen op de deining lokt niet. We houden ons ondanks de Westenwind aan ons plan om naar Vavau te zeilen/motorren. Daar is een erg beschutte haven en een stadje om vers in te slaan. Ook moeten we de wanten na spannen en dat is prettiger in rustig water.
Net voor het eiland ligt een berg onder water; de Capricorn Seamount. Wel blijft het >200m diep, dus geen gevaar. Pal achter de berg loopt een trog, het Tonga trog en daar is de diepte maar liefst 10 kilometer! Boven water merk je er natuurlijk niets van; bijzonder is het wel.

Vertrokken Tahiti 5 juli 2014 om 21.00u
Middagpositie 6 juli 17.53Z 151.09W Afgelegd 94 mijl
Middagpositie 7 juli 18.09Z 153.31W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 8 juli 18.17Z 155.51W Afgelegd 134 mijl
Middagpositie 9 juli 18.24Z 158.15W Afgelegd 137 mijl
Middagpositie 10 juli 18.39Z 160.37W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 11 juli 18.28Z 162.35W Afgelegd 118 mijl met tegenwind
Middagpositie 12 juli 18.28Z 165.15W Afgelegd 154 mijl traject record
Middagpositie 13 juli 18.03Z 167.32W Afgelegd 140 mijl
Middagpositie 14 juli 18.08Z 169.57W Afgelegd 139 mij

Bericht ontvangen op woensdagochtend 16 juli:

Na 2 dagen goede wind en lekker zeilen wordt El Nino weer wakker. We zeilen zolang als mogelijk scherp aan een  krimpende naar west draaiende wind die nu meer en meer tegen wordt. Vreemd blijft het om in de Pacific met een westenwind geconfronteerd te worden. Het staat in geen enkel boek.
Onderweg raken we door de voorraad in de koelkast heen. Nu ze bijna leeg zij een goed moment om te ontdooien en ze weer ijsvrij te maken. De voorraad blikjes liggen onder het matras van Frits en die zijn bed moet er dus uit. Ook een goed moment om deze te verschonen. In Chili had ik een grote voorraad Heineken ingeslagen wetende dat het in de Pacific erg prijzig zou worden. Nu zijn deze op het vlak gestouwd en daar blijken de kartonnen dozen nat geworden te zijn. Meerdere blikjes zijn lek geslagen en een bier walm komt omhoog. Nu begrijpen we waarom Frits aldoor zo vrolijk is! We maken de blikjes schoon en aangevuld met cola en sinas vullen we de koelkast tot de nok. We kunnen weer even vooruit.
Dat de laatste loodjes de zwaarste zijn is een bekend gezegde. Op deze reis is dat zeer van toepassing. We zien een zwarte lucht komen en even weer heftige regen. Daarna klapt de wind ineens om naar NW en even staat er windkracht 7. Dat is er vrijwel pal tegenin en dus de fok er af en het achter grootzeil neer. Op de motor verder tegen de golven in. De snel opbouwende zee doet ons flink stampen en af en toe paaltjes pikken. Verre van aangenaam en ook een kunst om een warme maaltijd te bereiden. Met een beetje uit een blik en een beetje van mezelf maken we er een smakelijke hap van. Wel een kunst om niets van het bord te morsen in het zwaar stampende schip. De bemanning is in geslingerd en de pan gaat schoon op. De watermaker gestart, maar die pakt door de golven en het over BB liggen lucht en daar houden watermakers niet van. Morgen ontluchten en opnieuw beginnen.
Ook de hele volgende dag zwaar stampend tegen windkracht 5 in met soms veel te grote golven. Het is dat Hugo en John in Fiji staan te wachten, anders zouden we gaan zeilen en dan maar even niet zoveel vooruit. Heel vermoeiend zijn de bewegingen en om de moed er in te houden bak ik tussen de middag een pizza. De watermaker snort ondertussen en de eerste 2 wasjes zijn al weer gedraaid. De grib files beloven dar de wind vannacht af moet nemen en we durven het haast niet meer te geloven. Nog 100 mijl te gaan en dat wordt pas eind van de dag binnen. We zijn er dan na 11 dagen op zee aan toe.

Bericht ontvangen op vrijdag 18 juli:

Aan de horizon zien we van het koninkrijk Tonga het eiland Vavau aan de horizon opdoemen. Geen vulkaanachtige bergen; meer een aantal plateaus rijzen vrijwel rechtstandig uit het water op. Ruige kusten en geen enkele bebouwing. Wel sinds lange tijd weer veel vogels te zien, waarvan een aantal witte met een lange pijlstaart. Ze doen wat prehistorisch aan. Ik zie er een de zee induiken en met een visje weer boven komen. We varen om de noordkant heen en varen dan tussen kleine eilandjes door die op hun beurt ook weer recht uit het water omhoog komen. Je kunt bijna tot aan de rotswand varen en er zijn nagenoeg geen ondieptes. Een prachtig vaargebied. We draaien een baai in die op het eind weer naar rechts af buigt en komen in de zeer beschutte baai van het stadje Neiafu terecht.

Vertrokken Tahiti 5 juli 2014 om 21.00u
Middagpositie 6 juli 17.53Z 151.09W Afgelegd 94 mijl
Middagpositie 7 juli 18.09Z 153.31W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 8 juli 18.17Z 155.51W Afgelegd 134 mijl
Middagpositie 9 juli 18.24Z 158.15W Afgelegd 137 mijl
Middagpositie 10 juli 18.39Z 160.37W Afgelegd 138 mijl
Middagpositie 11 juli 18.28Z 162.35W Afgelegd 118 mijl met tegenwind
Middagpositie 12 juli 18.28Z 165.15W Afgelegd 154 mijl traject record
Middagpositie 13 juli 18.03Z 167.32W Afgelegd 140 mijl
Middagpositie 14 juli 18.08Z 169.57W Afgelegd 139 mijl
Middagpositie 15 juli 18.22Z 171.53W Afgelegd 112 mijl wind pal tegen
Middagpositie 16 juli Vavau; Neiafu Afgelegd 135 mijl aankomst 12.00ul
Totaal Tahiti - Tonga 1.439 mijl in 10.6 dagen tijd

We kunnen zelfs aan de kant meren aan de Fishermans Wharf. Net als wij ons opmaken om naar de douane te gaan, is de immigratie al gearriveerd. Waar onze gele vlag is? Oeps, we hebben nog geen vlaggenlijntjes ingeschoren nadat de mast is geplaatst. Gaan we direct doen. Ook gezondheid komt langs en de douane. Het is best gezellig en het leven gaat hier traag. Wel bedelen ze bijna en de douane man wil een fles Whisky. Hij vroeg eerst hoeveel we hadden en verbaasde zich erover dat we maar 1 fles hadden. Op mijn antwoord dat we niet van veel sterke drank houden, vroeg hij hem de fles maar te geven; hij wist er wel raad mee. Even niet dus en even later de vraag of we nog een touwtje hadden om zijn koe met vast te zetten. Neemt hij me nu in de maling? Het blijkt erg serieus en uiteindelijk geef ik een afgedankt touwtje. Bij health willen ze $100 hebben en dat komt mij onwaarschijnlijk voor. Het lijkt haast op een persoonlijke belasting en aanvankelijk weiger ik dat te betalen. Geen probleem maar dan kom je niet weg want eerst moet je betalen en anders klaren we niet uit. We zullen nog wel zien. Op het gemeentehuis laten we onze paspoorten in en ook gelijk weer uitklaren, want we moeten helaas ook gelijk weer door. De douane noteerde de datum 17, terwijl het nog maar de 16 is. Dachten we aanvankelijk dat zij een foutje maakten, nu ook op het gemeentehuis de 17e wordt genoteerd, realiseren we ons dat we over de datumgrens zijn. We zijn spontaan een dag kwijt geraakt. Was eerst in Nederland alles eerder, nu zijn wij door de verschuiving van de dag ineens 11 uur vroeger dan in Nederland. Best een beetje vreemd om mee te maken.


De watermaker heeft een nieuwe zekering houder nodig en de douane man in pak geeft aan dat hij ook taxi chauffeur is. Voor €5 wil hij ons overal heen brengen. Hij blijkt een auto te hebben waar inderdaad het woord taxi achterop is geschilderd en de wagen is zo oud en zo gammel, dat hij bij ons echt de weg niet op zou mogen. Zo rijden we langs een geldautomaat die het gelukkig doet en daarna bij 2 garagebedrijven langs. Helaas; geen houder; alleen losse zekeringen en verder een erg mager assortiment. We krijgen zo een eerste impressie over Neiafu en zien dat het er erg armoedig is. Geen echte supermarkten; wel veel Chinezen met kleine winkeltjes met veel blikken. Alle kinderen lopen in schooluniformen en er is hoop op een betere toekomst. De mensen zijn vriendelijk en er heerst een prettige atmosfeer. Terug aan de haven wordt er hard aan een vissersbootje gewerkt. Met simpel plywood wordt een nieuwe opbouw in elkaar gezet en ze werken er de hele avond tot 02.00 in de ochtend aan. De verklaring is dat het overdag meestal veel te heet is en daarom werken ze liever avonds en dus ook s nachts. Wel drinken ze ook hier overvloedig hun cava drank en je houdt je hart vast bij de cirkelzaag in combinatie met veel drank. Het contrast met ons goed uitgeruste en glimmende schip is groot en het voelt bijna gênant. Een wat oudere man probeert vlaggen te verkopen die zijn dochter zelf naait. Hij vraagt er eigenlijk te veel geld voor, maar ik vind het een sympathieke manier van ontwikkelingswerk. Een kleintje voor Tonga; een mooie grote voor Fiji. Weer 2 aan de al uitvoerige collectie toegevoegd.

Wij zoeken een internet café op en daar blijkt dat de verbinding erg slecht is. Eindeloos duurt het binnenhalen en uiteindelijk geven we het op. We eten die avond in een restaurantje waar ook veel andere zeilers zijn. Er ligt een heel volkje voor het restaurant ten anker en velen kennen elkaar. Ook hier is het leven in een lagere versnelling gekomen. Er wordt door 4 mannen life bij gitaarmuziek gezongen en 3 stemmig zingen ze zuiver eenvoudige langzame melodieën. Ook die passen in een tropisch tempo. Wijn kennen ze hier niet; wel bier en de muzikanten drinken uit een grote schaal met 1 beker hun lokale cava. Aan de prijzen merken we dat het hier in Tonga aanzienlijk goedkoper leven is als in Tahiti.
De volgende ochtend ga ik achter de belastingvrije diesel aan en dat gaat redelijk soepel. Een uurtje later staat de grote tankauto op de kant en omdat het maar 80 cent is, vullen we ook de 3 vaten aan dek maar weer. Frits en Paul slaan vers op de markt in en ook lukt het om vers brood te krijgen. Vlees blijkt alleen in diepvries te koop en is enigszins twijfelachtig. Van kip zien ze daarom maar af. Ondertussen heb ik het grootzeil opnieuw aangeslagen, want er was een karretje los geschoten. Ook de zeillatten opnieuw gespannen, want die bleken veel te los. Het zeil aan de voormast staat er weer strak bij. De watermaker krijgt een tijdelijke stroomoplossing en dan zijn we klaar om te vertrekken. We lunchen nog aan boord omdat ook de douane pauze heeft en als ik dan ga uitklaren blijken ze een officieel bewijs voor de $100 te hebben. Het lijkt dus wel te kloppen en er zit niets anders op dan te betalen. Daarna weer tig formulieren invullen en eindelijk mogen we gaan. We varen naar buiten en turen of we onderweg nog een walvis zien. Tonga is erg beroemd om de bultrug die hun jongen hier ter wereld brengen. Wij hebben ze veelvuldig in Brazilië en Chili gezien; hier is de Pacific variant. Het seizoen is net begonnen en de eerste walvis zou zijn gesignaleerd. Helaas voor Frits en Paul zien wij ze niet. We varen een erg rustige oceaan op. De opgehaalde grib files geven aan dat er de komende 3 dagen geen zuchtje wind is. Hoezo passaat? Er is veel mis met het weer en het wordt dus weer motorren. Gelukkig hebben we diesel voor een zacht prijsje kunnen inkopen.
De eerste maaltijd wordt bereid en het wachtjes draaien begint weer. Loom rollen we op de deining en koersen verder westwaarts.

Bericht ontvangen op zondag 20 juli:

Soms lopen dingen anders . Na een dag motorren krijgen we een cadeautje. Er komt een noordenwind die even later zo sterk is dat de bromtol uit kan. Spraken de grib files over 0 wind, wij nemen het presentje dankbaar in ontvangst. Die middag genieten we met z'n drieën van hoe mooi het zeilen met halve wind kan zijn. Onder full flaps zeilen we 6 knopen en los van de deining weinig golven. Soms even een algeheel stilzwijgen en ieder in zijn eigen gedachten. We nemen er een wijntje op en samen met wat kleine hapjes vieren we het leven zelf. Necton`s zonneterras achterop is vandaag geopend, met beschutting van de zonnetent tegen de tropen zon. Ook de avond zeilen we nog; in de nacht neemt de wind zover af dat de motor weer bij moet. De 2e dag op zee komt de sextant weer uit de doos en Paul en ik doen meerdere zon waarnemingen. Met een grafiek van Paul tekenen we een parabool van de stijging van de zon tot de middag en daarna het zakken van. Op deze manier kun je vrij exact het zenit berekenen en weet je daarmee ook je lengte. Op de breedte zitten we 1.3 mijl fout t.o.v. de GPS. Niet slecht voor een stelletje amateurs. Frits had 3 sigaren bij zich en deze middag rookt hij met genoegen zijn 3e op. Frits zit er bij te glimmen in de kuip.
`s Nachts komen we in het territorium van Fiji en gaan we door de rif passage van Oneata met alle hens aan dek. Het is spannend om in het donker op alleen de instrumenten tussen de riffen een pad in het donker te zoeken. Fits zit binnen en houdt de Max Sea kaart met zijn zelfstandige GPS in de gaten. Ook let hij op de AIS, want juist in dit soort engtes krijg je verkeer. Als derde let hij op de dieptemeter die wonderwel de grote diepte in het midden aan geeft van 760 meter. Als deze op loopt naar 200m direct brullen, want 2 minuten later zit je op het rif. Heel steil loopt het omhoog. Paul en ik staan buiten. Paul houdt de BB kant in de gaten en daar passeren we een rif die net onder water zit. Aan SB ook een klein eiland, die later in het maanlicht op doemt. Met de verrekijker zien we een pieterig lampje banden in het kleine dorp. Buiten houden we de plotter met daarop de Navionics kaarten nauwlettend in de gaten. We navigeren er met inzet van alle drie veilig tussen door.
Ondertussen zijn we de 175 westerlengte graad gepasseerd. Nederland zit op 5 graden oosterlengte en samen is dat 180 graden. Dit betekent dat ik nu de andere kant van de wereld heb bereikt. Van Groningen uit kun je niet verder, hierna vaar je aan de andere kant terug. Anders gezegd ben ik nu met de thuisreis begonnen. Groningen, ik kom er aan!
Om 19.50u lokale tijd varen we door de datumgrens van 180 graden heen. We hebben op Tonga de datum al verschoven omdat zij claimen het eiland te zijn waar de dag begint. Nu op de grens springen ook de instrumenten van 19 naar 20 juli. Wij zijn nu officieel 11 uur vroeger dan Nederland.
Deze laatste zondagmiddag voor Fiji maken we schoon schip. Paul en Frits soppen hun hut uit om John en Hugo een fris welkom voor te bereiden. Het schip wordt buiten grondig gesopt en ook de salon krijgt een beurt. De eerste wasjes draaien weer en alles wordt voor bereid voor de bemanning wissel. Als captains diner eten we Canard de Fiji en Frits krijgt zijn kers op de appelmoes. IJs als toetje met slagroom is wel haast een culinair hoogstandje en we genieten van het voedsel en van elkaars gezelschap. We varen de laatste nacht van deze etappe in. Morgen rond de klok van 11.00u hopen we in Fiji aan te komen.

aanloop Tonga  (filmpje aanloop Tonga)

Bericht ontvangen op dinsdag 22 juli:

Vertrokken Neiafu Tonga 18-7-2014 14.00u
Middagpositie 19 juli 18.33Z 176.30W Afgelegd 144 mijl
Middagpositie 20 juli 18.28Z 179.10W Afgelegd 153 mijl datumgrens 20.00u
Middagpositie 21 juli 18.17Z 179.51W Afgelegd 148 mijl aankomst 1.00u
Totaal  Tonga - Fiji  incl. westwaarts uren   445 mijl in 3.0 dagen tijd

Totaal Tahiti - Fiji =1.884 mijl in 13,6 dagen; gemiddeld 5,8 mijl!

We komen inderdaad om 11.00 lokale tijd aan. Via de marifoon horen we dat we moeten wachten op Health, immigratie en de douane. Het duurt tot 15.00u voordat alle formaliteiten zijn vervuld en helaas moeten we weer constateren dat de bureaucratie hoogtij viert in Fiji. Sterker, we hadden een e-mail moeten sturen en daarom krijgen we een boete? Wel heb ik een e-mail aan Australiė gestuurd en ze adviseren mij die maar op te sturen, misschien valt het dan mee. Met de mail bewijs ik dat mijn intenties wel goed zijn.We moeten ten anker en daarom de rubberboot te water en Frits en Paul samen met hun tassen verlaten de Necton. De reis zit er op en weer is het even moeilijk om afscheid te nemen. Veel emoties deze reis vanwege de masten en een lange oceaan reis. Hartelijk nemen we afscheid.

22 7 06Paul leert Frits zonnetje schieten 22 7 07slecht weer op komst 22 7 08stortbui 22 7 09op de motor tegen de westenwind in
 22 7 10avondrood Pacific  22 7 12Frits in zijn habitat  22 7 14Paul bij aanloop Vavau  22 7 15droomplekje op Vavau Tonga

Copyright © 2012. Necton.