NECTON

Der Weg ist das Ziel

 

tahiti Tahiti

Bericht verstuurd op 7 juni:

In de vroege ochtend van woensdag 4 juni is Anne aan boord gekomen. Aldert was al om half vijf op het vliegveld en stond met een bloemenkrans en een heel blij gezicht Anne op te wachten. Het is nog donker als we met de bijboot  naar de Necton varen. De reis wordt 2 weken onderbroken voor een vakantie

. Ook zal in deze periode reparatie plaats moeten vinden. De opgelopen stormschade aan de mast is inmiddels aan de verzekering gemeld en vrijdag 6 juni komt er een expert aan boord om de schade op te nemen. Inmiddels zijn we bij de werf van de zeilmaker geweest. Het plan is dat er een nieuwe mastvoet uit Nederland zal worden opgestuurd, de rest van de reparaties kan hij zelf.

We liggen aan een ankerboei met als voordeel dat het heerlijk rustig is en we zo overboord kunnen springen om een eindje te zwemmen. Niet verkeerd als de temperatuur oploopt tot boven de dertig graden!
We zijn gisteravond naar een dansshow geweest. De dansers hebben de geschiedenis van de bevolking van Polinesie uitgebeeld en ondertussen konden wij van een buffet gebruik maken. Vooral de locale en veelal rauwe visgerechten vonden we heerlijk.

We hebben tot maandag een huurauto. Er is al volop proviand aangesleep voor de volgende reis. Vandaag gaan we met de auto een tocht maken door het binnenland. Maar eerst gaan we met de boot naar een zeilmaker/tuiger die waarschijnlijk de meeste reparaties in zijn werkplaats uit kan voeren.

Ons plan is om een tocht te maken naar Moorea. Mochten we toch op Tahiti moeten blijven i.v.m. de reparatie, kunnen we met de auto uitstapjes maken. De komende tijd een iets ander verslag dan jullie gewend zijn (Anne schrijft), misschien ook iets minder frequent gezien de erg instabiele internetverbinding. Een warme groet (het is even omschakelen naar de tropische temperatuur!) vanaf Papeete, Tahiti.

1506 01Aldert blij op stap 1 op stap 2 voor anker op Tahiti

 

Bericht verstuurd op 9 juni:

Zaterdag 7 juni maken we een tocht rond het eiland. Ons plan om halverwege het binnenland in te gaan mislukt. Als we met veel moeite de kleine weg hebben gevonden blijkt dat deze na enkele kilometers is afgesloten. Dus blijven we langs de kust rijden.08juni oostkust Tahiti Het eiland is overweldigend groen, er valt genoeg regen! de dorpen zijn niet meer dan enkele huizen langs de weg maar wel met minstens 1 kerk in elk dorp. Aan veel bomen zien we de bloemen die hier gebruikt worden voor het maken van hoofdtooien en slingers. We struinen nog over een kleine markt en zien aan de oostkust surfers die geduldig op de grote golven wachten. Deze kust is gevaarlijk, met veel rotsen. Ze staan maar even op hun plank en laten zich vlak voor een rots weer in het water vallen. Hier surft alleen de locale bevolking.
Zondag 8 juni bezoeken we de markt. Gelukkig hadden we gelezen dat deze 's morgens om 9 uur al sluit dus waren we er vroeg. In het overdekte deel van de markt was men inderdaad om 8 uur al begonnen op te ruimen. De markt is dagelijks maar omdat op zondag de winkels dicht zijn, breidt de markt zich dan uit to een groot deel van de omringende straten. Voor ons ongebruikelijk om te zien dat er op een zondagmorgen om 8 uur al zoveel mensen op de been zijn!
Een enorm aanbod aan verse groenten en fruit. Gisteren hadden we bij een kraampje aan de weg al ramboutans gekocht, die zien we nu in grote hoeveelheden aangeboden. Het vlees en de vissen zijn alleen in het overdekte deel te koop.08juni papagaaivissen
Als we klaar zijn met inkopen gaan we kofie drinken en proberen online te komen met de laptop. In de jachthaven is de verbinding voorlopig niet meer tot stand te brengen.
Eenmaal terug aan boord begint het te regenen en die blijft de rest van de dag. Klussen genoeg en bijkomend voordeel is dat de temperatuur geleidelijk zakt tot 25 graden.
Maandag 9 juni gaan we naar het vliegveld om de auto terug te brengen. Laptop mee, wellicht kunnen we wat foto's en dit bericht op de site zetten! De rest van de dag zal worden besteed met het demonteren van de electriciteit aan de masten. Ook moeten alle zeilen eraf. Woensdag blijven de masten in Papeete als wij onderweg gaan naar Moorea.

Bericht verstuurd op 11 juni:
Afgelopen maandag was er een storm. In de stromende regen zijn we vanaf het vliegveld weer aan boord gegaan. Het waaide Bft 7-8 en verschillende jachten voor anker hebben schade opgelopen. Er is een fok van de rol af dwars door midden gescheurd, een zonnetent aan flarden en via de radio hoorden we dat er een jacht van het anker afgeslagen was. Gelukkig draait de Necton zich niet om voor deze wind!
Alleen de plannen om te wassen hebben we een dag uit moeten stellen.
Inmiddels zijn we er achter dat de antenne voor de WiFi is verdwenen en internet aan boord nu niet meer mogelijk is. We gaan met de laptop de wal op en kunnen daar de mail regelen en de site bijhouden.
Ondertussen wordt er hard gewerkt aan het oplossen van de schade. We hebben gisteren weer met de expert gesproken, vooral over onze zorg dat alles niet op tijd klaar zal zijn. zeilen erafWe hebben inmiddels al 3 van de 4 zeilen van dek, de electriciteit van de achtermast ontkoppeld. Vanmorgen zijn we weer naar de zeilmaker/tuiger gegaan om nog eens alles door te spreken. Het liefst had hij de hele boot opnieuw getuigd en komt met allerlei rampscenario's als we de door hem voorgestelde veranderingen niet accepteren. Waren wij stellig van plan om af te zien van het bij hem achterlaten van onze 2 masten, inmiddels zijn we er weer van overtuigd dat dit toch de beste opl;ossing is, hoe vervelend ook om hiermee de regie uit handen te geven.
De afspraak is dat maandag de masten worden getild en de vrijdag erop weer worden terug gezet. En nu maar hopen dat er geen aap uit de mouw komt.
Grote onzekere factor is het arriveren van de in Nederland bestelde nieuwe mastvoet. Maar goed, als deze reparatie is gedaan zal de veiligheid van het schip de komende trajecten weer gewaarborgd zijn.
Ondertussen is het hier weer tropisch warm en zijn we blij dat we uit de zon kunnen blijven. Buiten is het 35 graden, binnen maar 31...
Eind van de middag nog een keer naar de supermarkt om verse groenten, brood en sap in te slaan want de komende dagen willen we ankeren in de Cookbaai van het naburig gelegen eiland Moorea. Dat ligt 15 mijl van Tahiti, 2 uur varen. Van daar uit maandag naar de werf en waarschijnlijk weer terug naar Moorea. Dat schijnt veel minder toeristisch te zijn (en dus ook minder druk) dan Tahiti, we gaan het meemaken!
Hopelijk kunnen we voor we hier weggaan de watertank nog bijvullen en de benzine voor het motortje van de rubberboot.
Het is heerlijk om, nu het zo warm is, zo over boord te kunnen springen en erna even koud afspoelen. Daar houden we het lang mee vol!

 

Moorea

1506 04Panorama Cokbay Moorea

Bericht verstuurd op zondag 15 juni:

Op donderdag 12 juni zijn we vertrokken naar Moorea. Omdat we in de jachthaven geen water konden tanken toch eerst maar naar Papeete waar de jachthaven weliswaar wordt gerenoveerd maar de waterleiding niet is afgesloten. Met een volle tank en na het binnenhalen en versturen van de laatste berichten, gaan we onderweg. Het is maar een kleine afstand en na iets meer dan 2 uur varen zijn we bij Moorea.
We varen de Cookbaai binnen en gaan voor anker. We zien een imposant decor: ruige bergen, vulkanische rotsformaties, palmbomen aan de waterkant. Geen wonder dat de Bounty hier ook lange tijd voor anker ging. Dit decor is ook in veel Hollywood films gebruikt en we begrijpen nu waarom.
Het lijkt hier inderdaad ook een heel stuk rustiger dan op Tahiti. Eind van de middag verkennen we de omgeving aan land maar omdat het al om 6 uur donker is, toch maar liever rond die tijd weer aan boord.
Inmiddels komen er steeds meer Franse woorden en zinnen bovendrijven. De voertaal is hier Frans maar gelukkig (en vanwege het toerisme) zijn er veel mensen die ook goed Engels spreken. Toch fijn om een aantal basis dingen te kunnen begrijpen ook al zijn de meeste woorden ver weg in het brein opgeslagen, af en toe gaan er lampjes branden.
In de baai zwemmen lijkt geen optie, het water oogt niet heel schoon en waarschijnlijk komen de riolen van de omringende dorpen hier op uit.
We besluiten een nieuwe ankerplek te zoeken aan de Noordkant van het eiland, achter het rif wat voor beschutting tegen de zeegang moet zorgen. De tocht ernaar toe kunnen we doen vanwege onze geringe diepgang. Het is een route die alleen voor kleine bootjes wordt gebruikt. Maar door de ophaalbare kiel zijn wij maar 1m35 en kunnen dus op veel plaatsen komen. Het ligt minder rustig maar biedt ons wel de mogelijkheid om te gaan snorkelen. Een complete aquariumbevolking trekt aan onze ogen voorbij.1506 08snorkelen 2 Fel blauw gekleurde visjes, maanvissen, bijna doorzichtig witte vissen op het zand, het is prachtig! Het koraal hier is niet erg kleurrijk maar de bewoners ervan compenseren dit uitbundig. Eenmaal terug op de boot zien we nog een nieuwsgierige schildpad voorbij zwemmen, wat een exotisch oord is dit!1506 07snorkelen 1
In de nacht trekt een zware bui over en met de wind die deze meebrengt besluiten we de boot in een iets dieper gedeelte van de lagune voor anker te leggen. Het zou toch jammer zijn als we op het rif zouden lopen!
Zaterdag 14 juni gaan we op zoek naar Ron Hal, een Amerikaan die sinds 1974 (ons trouwjaar) op dit eiland woont en sinds 1986 zijn familiebedrijf Tahitian Pearls runt samen met zijn Polynesische vrouw en kinderen. Zijn verhaal stond opgetekend in de National Geographic eind vorig jaar en het leek Anne een leuke aanleiding om ter gelegenheid van ons huwelijksjubileum hier een parel uit te zoeken. In zijn winkel worden hoofzakelijk sieraden verkocht maar het leek ons leuk om alleen een parel mee te nemen en deze later in Nederland in een sieraad te laten verwerken. Ons oog viel meteen op een kleine 8mm doorsnee exemplaar temidden van tientallen ander door Ron tevoorschijn gehaalde parels. In zijn ogen te klein voor maar tussen de grotere vonden we niet één die ons zo mooi leek. Met een echt certificaat en de parel in een klein zakje verlaten we zijn winkel. We zijn nu uitvoerig op de hoogt van de manier waarop dit soort parels worden gekweekt en er redelijk van overtuigd dat het de prijs waard is.
Terug op de boot staat er een behoorlijke wind. We zijn een behoorlijk eind zwemmen van het rif af en besluiten om vandaag maar niet nog eens te gaan. In de verte volgen we een kite surfer die hoge lange sprongen maakt in de branding op het rif.
Ook komen er veel roeiers voorbij. de meesten solo, een paar in een meermans boot en, heel romantisch een stelletje waar het meisje voorop zit en de jongen haar rond de lagune roeit (wat tegen de wind in niet eenvoudig is). Op hun weg terug, als de wind in hun rug is, gaat zij een stukje roeien zodat hij even uit kan rusten.
Voor ons is Moorea honeymoon by the sea...
Terug op de Necton inspecteert Aldert de tijdelijk vastgezette verstaging van de voorste mast die nu zonder zalingen overeind moet blijven. Ook worden beide motoren aan inspectie onderworpen. Het ziet er allemaal goed uit.
Zondag 15 juni vertrekken we in alle vroegte weer terug naar Papeete. We gaan in de stad liggen zodat we morgen makkelijk naar de tuiger kunnen varen. We hebben sinds lange tijd weer de beschikking over internet aan boord (zolang we hier liggen tenminste).

Bericht vertuurd op woensdag 18 juni:
Maandag 16 juni liggen we om half negen voor de werkplaats van Christophe. Inmiddels is ook de zonnetent er af en zijn alle electrische draden bovendeks. Aldert begint met het losmaken van het want en even later komt de rechterhand van Christophe, Sebastiaan, hem hiermee helpen. Het is een warme dag en rond het middaguur meten we 40 graden buiten, 36 graden binnen in de boot. De beide rolfokker worden met grote zorg van boord getild. Het is hard doorwerken en om half twaalf komt de kraan om de voorste mast omhoog te hijsen.1706 01Voormast in de takel Dat gaat niet zomaar. Door de schade aan de mastvoet is de voormast behoorlijk vast komen te zitten en moet er uiteindelijk een koevoet aan te pas komen om er beweging in te krijgen. Met grote zorvuldigheid wordt de mast van de boot gehesen en naar de werkplaats gebracht.
De tweede mast gaat een stuk sneller. Hier blijkt de mastvoet intact, zoals we al verwachtten. Wat we niet verwachtten (maar Christophe Caso al had voorspeld) is dat ook bevestiging van de zaling aan de achtermast is gebroken. Dat had vroeg of laat voor grote problemen gezorgd!
Goed 4 uur in de middag gaan we als motorboot terug naar de jachthaven in Faaa. De boot zonder masten, Aldert wordt er bijna emotioneel van. Een beetje triest voelt het wel. We komen een roeier tegen die probeert in ons kielzog mee te liften. Helaas start hij zijn sprintje iets te laat en mist hij dus de boot.
We zijn behoorlijk oververhit geraakt en het is een weldaad om nu te kunnen zwemmen. Aldert spot een hele grote rog op de bodem langs ons schip. Zwart met witte stippen en wel 2 meter in doorsnee.
Lekker afgekoeld slapen we de emoties van ons af.
De volgende morgen bevestigen we het zonnetentje weer en deze dag doet het afdakje dienst als regenscherm. De hele dag miezert het. Wel gaat de temperatuur flink omlaag en als het 's middags droog wordt en er een beetje wind door de boot blaast is het aangenaam koel. Nog maar 26 graden.
1706 05Paul op bezoek
Aldert heeft kontakt gemaakt met Paul Juffermans, die de komende reis mee vaart. Hij is al op Tahiti en Aldert nodigt hem uit voor een etentje aan boord. Na een genoegelijke avond brengt Aldert hem weer aan de wal, het was leuk om al kennis te kunnen maken.

Nu we geen mastverlichting meer kunnen voeren is de oude petroleumlamp weer van stal gehaald. De petroleum hebben we in de supermarkt kunnen vinden, wel 8 euro voor een liter, Tahiti is schrikbarend duur.
Woensdag 18 juni hebben we weer de beschikking over een auto. We gaan het eiland weer op.

Bericht verstuurd op 21 juni:
Donderdag 19 juni maken we een uitstap naar de grotten en watertuinen aan de zuidkant van Tahiti. Het is er heerlijk koel in de schaduw van de meters hoge exotische planten. We kijken onze ogen uit en herkennen maar een paar van de vele soorten die hier geplant zijn.21juni 02watertuin2
’s Avonds wachten we als verrassing opstapper Frits op, bij de gate van het vliegveld. We brengen hem naar zijn hotel en spreken af voor de volgende dag. Die begint met een verrassing. Werden we gisteren van het kastje naar de muur gestuurd op zoek naar de printplaat voor de windgenerator die al op 6 juni uit Amerika is gestuurd, komt vandaag het verlossende telefoontje dat het pakket boven water is. We halen eerst Paul op uit zijn pension in Te Miti en rijden dan naar het vliegveld. Heel makkelijk komen we er niet mee weg maar na veel stempel, handtekeningen en uiteraard invoerrechten lopen we om half elf met het lang verwachtte pakket in handen. Nu de mast er af is, is het erg makkelijk om de kapotte windmolen te herstellen. Paul zal Aldert hier vandaag mee helpen, Anne gaat met Frits op stap. Voor de nieuwe crew ook even wennen aan het idee dat de boot momenteel geen masten heeft. Met het vooruitzicht van een geheel verzorgde jongerenreis moet er door de kapitein wel het één en ander worden uitgelegd. Frits vraagt zich af hoe hij het beste kan reclameren terwijl Paul een poging doet om de mast alsnog naar de boot te slepen.

21juni 06sleutelen aan de windmolen 21juni 07de kapitein heeft wel wat uit te leggen 21juni 08carrefour 21juni 12de nieuwe crew

Ter compensatie wordt de bemanning een versnapering aangeboden in het winkelcentrum naast de jachthaven. Mee door de ingehuurde lokale muziekgroep wordt het dan toch nog gezellig en besluiten de herintredende kansarme hangbuik ouderen het er op te wagen. Met de door Frits aangeboden champagne wordt alvast een toast uitgebracht op de komende reis en het 40 jarig huwelijks jubileum. Aan boord genieten we van een eenvoudige gemeenschappelijke maaltijd21juni 10lekker eten waarna Paul nog een paar dagen Moorea gaat verkennen. Frits komt zondag aan boord om Aldert gezelschap te houden en hand en span diensten te verrichten. Het aanvankelijke plan om maandag de masten terug te plaatsen gaat niet lukken om reden dat de nieuwe materialen nog niet binnen zijn. Het plan is nu dit donderdag 26 juni te doen. Het blijft spannend en Aldert zit er boven op om op tijd verder te kunnen zeilen. Alle aanpassingen worden grondig gedaan en de Necton is straks goed uitgerust om zijn wereldreis veilig te kunnen vervolgen.
Zaterdag 21 juni is de boot feestelijk versierd. Na het ontbijt gaan we snorkelen. Vanaf het strand zijn we nog niet helemaal overtuigd van de snorkel plek maar eenmaal onderwater kijken we onze ogen uit. Zand en koraal en veel kleurrijke vissen.21juni 17vissen05Terug aan boord hebben we een romantische lunch met vers stokbrood en kreeft die opstapper Pierre voor deze gelegenheid voor ons al had gekocht in Ushuaia. Vanavond uit eten op een ponton van het restaurant Bleu Banana, 10 minuten zuidwaarts van de jachthaven. Morgen in alle vroegte vertrekt Anne via Los Angeles weer terug naar Groningen. Het waren bijzondere en onvergetelijke weken. Enerzijds om de sores rond de schade te kunnen delen en anderzijds om samen, aan het andere einde der aarde op dit paradijselijke eiland onze liefde te kunnen vieren.

 

 

 

 

 

 terug naar boven

Copyright © 2012. Necton.