NECTON

Der Weg ist das Ziel

 

 

 

16 April 2013. de eerste zeereis:etappe1 s

Aan boord, naast de schipper, zoon Jurjen en Anna en Gep.
Na de sluis in Delfzijl gaan voor het eerst gaan de zeilen omhoog en met een mooi ZW windje zeilen we in de voor ons zo vertrouwde wateren van de Eems.

We varen mooi met het tij mee naar de Eemshaven en vervolgens richting Borkum. Het zicht is matig maar de radar en de chartplotter maken het ons makkelijk.




Onderweg verdiepen we ons eens goed in het weerbericht en omdat de wind strak in het ZW blijft zitten, wordt deze voor ons na Borkum erg ongunstig. Om niet gelijk het uiterste van bemanning en schip te vragen, kiezen we voor een boerennacht op Borkum; de belofte is dat de wind gaat draaien. In de Burkana haven gaan we direct BB uit en meren af aan een grote drijvende pier. De havenmeester daar van de jachtjes probeert ons nog naar zijn zeer kleine drijvende steigertjes te lokken met de belofte van een warme douche, maar daar kun je ons niet mee verleiden. De steigertjes zijn echt te klein voor ons nu erg zwaar beladen schip. Omdat er verder nog geen havenmeesters actief zijn, liggen we mooi voor niets. Uitgerust gaan de we volgende dag op pad en we zeilen met een licht gunstig windje boven Rottum, Schier en Ameland langs. De laatste doet zijn naam weer eer aan, want elke keer dat wij hier voorbij varen kentert het tij en krijgen we boven Ameland de stroom tegen. Voor ons is Ameland een beladen naam, want het duurt meestal eindeloos om deze voorbij te varen; zo ook weer deze keer. Een beetje tegen de verwachting in krimpt de wind terug naar ZW en we moeten daardoor verder SB uit de Noordzee op. Het is goed te zeilen, wel is aan de wind niet echt prettig. Weer tegen de verwachting wordt er ineens melding gemaakt van storm. ZW 7-8 en inderdaad direct is daar voor ons een volle ZW 8. Er is nu niets anders te doen dan de storm uit te rijden en met voor alleen een stormfok; aan de voormast het  grootzeil helemaal omlaag en op de achter mast een 3 maal gereefd grootzeil, zeilen we met ongeveer 60 graden aan de wind. We varen 4 tot 5 knopen en verlijeren veel, doordat we steeds tegen de hoog opbouwende golven inbeuken. We komen in het gebied van de boortorens en er zijn er heel veeeeeeeeeel.

Om aanvaringen te voorkomen is voortdurend aandacht nodig. Rustig in je bedje de storm afwachten kan nu niet. De golven bouwen steeds verder op en de bewegingen van het schip worden ruwer en ruwer. We zijn nog niet echt in geslingerd en één voor één worden we zeeziek; ook de schipper zelf gaat voor de bijl. We hebben het zwaar en het is ver van de beleving van een zomerse vakantie.  Door de heftige bewegingen blijken enkele stekkers onderuit de zender te zijn gevallen en met een beroerd hoofd probeer ik deze weer op hun juiste plek aan te sluiten. Als dat uiteindelijk is gelukt en we willen proberen met het thuisfront contact te zoeken, blijkt de zender niet te werken. Achteraf blijkt dat na een disconnectie de COM poorten opnieuw moeten worden ingesteld. Helaas nu dus geen berichten en dan juist als daar grote behoefte aan is. Ook een nieuw weerbericht lukt niet via sailmail; wel via de nieuw aangesloten Navtex. Hieruit blijkt dat we het nog een dag moeten uitzitten en dat de wind dan geleidelijk naar west en daarna naar noord ruimt. We dwingen ons met erg lange tanden tot eten en al snel is er energie genoeg om blijvend te functioneren. Ook Jurjen dwingt zich wacht te lopen en doet de dingen die nodig zijn.  Eindelijk neemt de harde wind af en neemt ook het lawaai van de harde wind door tuig en want af. We zorgen dat we voldoende hoogte hebben en net voor een shipping lane beginnen we aan onze tocht zuidwaarts.  We kunnen weer een klein zeiltje zetten en heel langzaam draait de wind west. We zeilen hoog aan de wind en maken zo met de draaiing van de wind mee een boog over de Noordzee.  De wind neemt verder af en gaande weg zetten we meer zeil. De snelheid neemt toe en uiteindelijk lopen we met ruim 7 knopen richting ons doel Ipswich. De middag en avond worden van een ongekende schoonheid. Zon, een afvlakkende zee en een prachtig zeilend schip; hier doen we het voor en dit is de reden waarom we hier zijn! Het zicht is oneindig ver en we zeilen de nacht in.
Aan de horizon tekenen zich de lichten van de haven van Felixtowe zich af en we zeilen naar de ingang bij Harwich. We varen de aanbevolen route voor zeilschepen; net buiten de shipping-lane en kruisen die vervolgens 90 graden en dan zijn we ineens binnen. Op de motor varen we River Orwell op. De mannen zijn alle 3 aan dek en het is roet koud. Het water is nog steeds maar 4 graden en met een open lucht koelt het flink af. We zijn goed ingepakt en genieten van de nautische omgeving. We passeren de grote containerschepen die in Felixtowe worden gelost of geladen en passeren Harwich zonder een Ferry te zien. De rivier blinkt in de nacht en naast de goed verlichte tonnen, liggen onnoemelijk veel jachtjes aan moringen afgemeerd. Zij dobberen en lijken te slapen in de nacht. We varen 9 mijl de rivier op en komen zo voor de sluis van Ipswich, die de poort vormt naar een groot dok. Ze zijn zowaar wakker en even voor 04.00 schutten we en meren even daarna af in Neptune Marina. We hebben genoten van een prachtige nacht, die we afsluiten met een goed glas whisky van Jaap Schrijver. Voldaan zoeken we onze kooi op; de eerste etappe is na een zware beproeving goed afgerond!

 

16 April 2013

 

Zo breekt de dag van vertrek aan en even staat onze zon aan het Zenith. We krijgen belangstelling van Radio Noord; het Nieuwsblad van het Noorden en tot slot nog een groot interview van TV Noord.
Daarnaast krijgen we heel bijzondere mails en heel veel SMS berichten met goede wensen voor de reis. Het afscheid van de kinderen en Ada en Jorrit als kleinkinderen valt zwaar en ook een bezoek aan pa Meinders doet zeer. Zien we elkaar in levende lijve nog weer? Hoe mooi de gegeven vrijheid ook is, ook is hij niet vrij van een schaduwkant. Anna en Gep die ons tot Brest samen met zoon  Jurjen vergezellen,  helpen goed mee en voor de 1e keer houden we een briefing. Veiligheid staat voorop en omdat het schip erg sterk is, liever geen capriolen die kapotte handen en andere ledematen opleveren. Ook zij weten nu waar de brandblussers zijn en hoe te handelen bij "man over boord".

Op het uur van vertrek staan er onnoemelijk veel mensen op de kant en iedereen heeft nog goede wensen. Sommigen willen toch nog graag de boot zien en in deze chaos geeft dochter Inge de kleine Jorrit de borst…………….Het is hartverwarmend iedereen te zien en ik kan alleen maar heel dankbaar zijn dat jullie allemaal gekomen zijn. Het geeft mij een enorm gevoel van rijkdom, zo midden in het leven te mogen staan. To slot kan ik Anne nog een laatste keer in de armen sluiten en dan met tranen in de ogen maar gauw aan boord; afscheid nemen doet zeer. We gooien de trossen los en draaien voorzichtig onze box uit. We blazen op de toeter en draaien nog een laatste rondje om richting de Driebonds brug te vertrekken. We drijven in de harde koude wind voor de brug tot deze uiteindelijk open gaat en verdwijnen uit het zicht. Ook op de Borgbrug staan mensen ons nog uit te zwaaien en dan varen we zoals gebruikelijk op 1 motor naar Delfzijl. Gep blijkt erg van sturen te houden; iets wat hij ook prima kan. Zo bereiken we Delfzijl en daar staat de Hesseling familie van tante Annie met z'n allen op de kant. We varen de sluis uit en zijn weer op zout water.

 

 

            

zo zag het vertrek er vanaf de boot uit!

Eenmaal onderweg overvallen door windkracht 8 op de Noordzee zijn door de heftige bewegingen van het schip de connecties tussen de zender en de pc los geraakt. De verslaggeving komt hierdoor met enige vertraging op gang!

 

 

Aldert schrijft:

We zijn in erg slecht weer terechtgekomen en hebben het ergste nu achter de rug. De wind is gezakt van ZW8 naar 6 en draait vanavond naar het westen. We rijden de storm uit en kunnen hopelijk vanavond koers naar onze bestemming zetten. We zijn allemaal zeeziek; wel ben ik er nu met Jurjen weer overheen aan het komen. We bouwen weer laagje voor laagje op.


Inmiddels is de rust terug aan boord en heeft Aldert's oude jeugd vriend Graham uit Norwich een bezoek gebracht:

 

 

 

 

Copyright © 2012. Necton.